And I'll be there on the next train.
And I'll be there on the next train.
Weg zijn ze, alle oma-onderbroeken, die zo handig het buikje camoufleren, de billen liften, of whatever. Richting Afrika of waar ook de spullen naartoe gaan die in zo'n groene bak gedumpt worden.
Zolang het bedekt is: fantastische uitvinding.
Maar na de verleiding komt de striptease, en geef toe, zo'n onderbroek (in gelijk wat voor kleur, maar huidkleurig is het jukieste ooit) is een libidobederver.
Er zijn andere kledingstukken die hetzelfde doen, en er wél yummie uitzien.
Sjt het is nog een grote verrassing voor mijn lief, dus een foto volgt, beloofd!
"Als men iets
niet kan bewijzen of weerleggen, kan men enkel maar
'geloven'."
- Immanuel Kant Duits filosoof 1724-1804
Ik doe het gemiddeld om de twee jaar en nu ben ik het zat: na weer weken tussen dozen en half afgebroken meubels te zitten!
Inpakken, uitpakken, hoe ben ik er in godsnaam in geslaagd om op anderhalf jaar tijd zoveel spullen te verzamelen?
In het begin ben ik altijd heel georganiseerd: op alle dozen schrijf ik wat er in zit en waar het moet komen. Maar met mijn berg rommel ben ik verplicht om de dozen te recycleren dus de inhoud klopt al 3 keer niet meer met het opschrift...
Daarom staat de doos met niet bederfbare voedingswaren op het derde verdiep en open ik een doos met slaapkleedjes in de keuken, aaaaaaaaaaaargh!
Sleep, sleep, sleur, sleur, ik heb gewoon zin om mijn oud huis te laten afbranden mét inhoud en met het geld van de verzekering alles nieuw te kopen.
Nog eventjes op de tanden bijten, nog een laatste duwtje en ik ben eindelijk waar ik wezen moet, maar voor hoelang?
Artemis
Commentaren